How nice life is becoming!
Álfhólsvegurinn er búinn að vera stríðssvæði undanfarna daga eftir að Agga komst að því að pabbi er kominn með nýja kærustu. Hún henti draslinu hans út á tröppur og er búin að skipta um skrá á íbúðinni og meinar okkur (allavega pabba, ég veit ekki með mig þar sem ég tala aldrei við hana) aðgang að okkar eigin heimili.
Allavega.... Ég og pabbi fórum svo í gærkvöldi að skoða íbúð (ætla ekki að segja hvar því ég vil helst ekki að sumir viti það) og eftir 2 mínútur vorum við búin að slá því föstu að við ætluðum að leigja þarna. AT LAST WE'RE FREE! Það besta við þetta er að við getum actually flutt bara strax á mánudaginn (allar fúsar hendur til að hjálpa þáðar með þökkum, þó svo ég skilji vel að þið viljið ekki hætta ykkur inn á stríðssvæðið að sækja dót) En það er ekki allt! Krakkarnir sem eiga íbúðina eru að fara til útlanda og geta ekki tekið kettina sína tvo með sér. Ég var að tala við stelpuna um þessar kisur (sem ég man ekki hvað heita svo ég kalla þær Kex og Kött) og sá hvað henni þótti sárt að þurfa að lóga þeim því enginn vildi taka þær, svo ég bað pabba um að fá að halda þeim! Svo að núna á ég tvær kisur!!! Nema að húsfélagið hendi þeim á dyr

Ég hlakka svo til!

Here's a ponder:

What's the difference between a "briefcase" and a "folder" in Windows?

Ég rófubeinsbrotnaði í RiverRaftinu Þannig að sorry Guðrún Inga og Hildur, það er ekki útlit fyrir að ég fari á magadansnámskeið 2

This is how it went down:
Guideinn okkar stýrði okkur á stein svo við flugum öll úr bátnum og lentum í hrúgu ofan í ánni, einhver lenti ofan á mér og ég skall í botninn, á botninn
Planið hefði verið að fara í heita pottinn, en ég var ekki alveg í skapi til þess eftir 45 mínútna, sársaukafulla flúðaferð (voru 45 mín. eftir þegar ég slasaðist) svo við fórum beint til ömmu og afa í Vatnsdalnum þar sem þau voru í sumarbústað (villtumst reyndar svo að í staðinn fyrir 80 mínútur tók það 3 og hálfan klukkutíma).
Ferðin heim frá ömmu og afa var löng og erfið en ég hökti
Fór svo til læknis í gærkvöldi, bráðamóttöku landspítalans, og eftir að hafa beðið í 4 klukkutíma var potað í mig og mér gefinn lyfseðill fyrir ParcodinForte, rukkuð um 4000 kall og send heim. RIP OFF!!! (1.200 kall fæ ég samt til baka frá vinnunni upp á vottorðið, en rip off engu að síður).

Núna sit ég hér, ofan á stórum púða mað rófubeinið hoverandi yfir stólnum e-n veginn, Reynir heima að hjúkra mér

Jahá, það er sko aldeilis margt búið að gerast!

#1 Ég ákvað að fara til ömmu og afa á Vopnafirði um verslunarmannahelgina sem að verður efalaust rosalega notalegt! Ég sé fyrir mér langan tíma í sólbaði, lesandi bækurnar mínar og skokk á hverjum morgni. Ekta ömmu-mat og notaleg samtöl við hana og afa á kvöldin. Skemmtilegar stundir með Diddu frænku og að sjálfsögðu að sjá nýja húsið hans Bróa frænda Ég get bara ekki beðið! Þetta verður sko notaleg verslunarmannahelgi

#2 Mér var hent að heiman. Flestir vita nákvmælega það sem gerðist og þeir sem ekki vita það verða bara að contacta mig á einhvern annan hátt en hér til að heyra það. Síðast þegar ég tjáði mig um heimilisaðstæður hér á blogginu endaði það illa Ég bý núna hjá elskunni minni í þessum yndislega bæ sem ég ætla að flytja í einhvern daginn Vona að ég geti það

#3 Ég er að fara að drepa mig næstu helgi. Með öðrum orðum, ég er að fara í River Rafting, á stigi 4+!! Svo að núna without further ado: ég elska ykkur öll og gaman að kynnast ykkur!:***

#4 Öxlin á mér gaf sig um daginn, sem er soldið sárt. Eitthvað gekk til í hægri öxlinni á  mér og núna fer öll áreynsla mjög í mig! Ég er svo stíf að það er ekki eðlilegt, og get ekki einu sinni legið á henni í neinn tíma í einu. But hey...watcha gonna do?

#5 Ég er byrjuð í magadansi, as you all know by now Rosa gaman

My previous blog got some resentment from my boyfriend so.... just forget it.
I also did some thinking and yes my blogs were beginning to look like they were written by a 13 year old pree-teen on speed.... so no more rainbow-y colors! But the higlighting and italics are here to stay!!! MUHAHAHAHA

In other news:
NOT A DAMNDEST THING!

oh wait...yes... I have begun belly-dancing  Can you imagine me belly-dancing? And Hildur who herself proclaims to not be able to move her hips   And then our very own lovely Guðrún Inga is also in this new belly-dancing clique although I don't know what her take on her own bell-dancing-tecnique is   Guðrún, care to elaborate?

Why is it called "belly-dancing" anyway?   You use your hips... not your belly...    It just shakes while you move your hips... fast

aaaah...helgin *púst*

Ég vaknaði samt klukkan 7 í morgun! (óvart) Það er svo þægilegt að vakna svona snemma um helgar, það verður svo mikið úr helginni einhvern veginn Ég er tildæmis búin að vera vakandi núna í rúmlega 5 klukkutíma og á þeim tíma er ég búin að afreka jafnmikið og ég geri á sirca heilum degi annars

Ég fór semsagt í ræktina og gerði lappaæfingu. Ég var enn svo frísk eftir æfingu að ég hjólaði heim (og nota bene að ég bý í Kópavoginum, en ræktin mín er í Hafnarfirði) *stolt* Ég fékk mér minn venjulega próteinhristing (með vatni, því að það var ekki til mjólk *ojjjj!*) og fór svo í sturtu. Var svo uppgefin í löppunum eftir allt erfiðið að ég gat varla staðið í sturtunni.  Eftir það labbaði ég svo upp í Bónus, þetta sem er við hliðina á Byko í breiddinni, og keypti í matinn. Rölti svo heim, en kom við í sjoppu því að það er jú nammidagur

Núna er Arnþór, litli bróðir minn frá Danmörku , kominn til mín og ég á að passa hann í allan dag og fram á hádegi á morgun. Hann er strax kominn í tölvuna, en ég sagði við hann að núna þegar pabbi er í útlöndum þá er það ég sem ræð og þess vegna verður hann að hætta þegar ég segi honum. Mér er illa við það hvað hann er hooked á þessu!

Segi ég og fer að leika mér í tölvunni *hóst*hræsnari*hóst*

Ég varð bílveik síðustu helgi og það entist út á miðvikudag, en þá fékk ég aðra flensu.
Var semsagt veik alla síðustu helgi (allt út af því að Gummi getur ekki sleppt því að reykja í bíl, og því að ég þarf að sitja í miðjusætinu aftur í og varð þess vegna ógeðslega bílveik) en fór í vinnuna á þriðjudaginn. Þurfti að fara heim með mígreni (sem eru alltaf að versna og versna hjá mér) klukkan 3, s.s. tveim klukkutímum fyrr en ég átti að gera. Kom svo aftur í vinnuna á miðvikudegi, enn með jafnmikinn hausverk, en týmdi ekki að vera heima.Var semsagt með ógeðslegan hausverk það sem eftir var vikunnar og fékk hita um miðjan föstudag svo að ég fór heim í hádeginu. Er búin að vera með mesta hausverk sem ég hef fengið EVER núna alla helgina og rosalega slöpp, en búin að standa mig eins og hetja þótt ég segi sjálf frá og hef bara gert gott úr helginni Til að forðast það að ég fái hita aftur og þurfi að eyða þriðju helginni í röð lasin!! þá ákvað ég að taka mér daginn í dag í frí á meðan ég er að losa mig við slenið (hausverkurinn er ekkert að fara, en ég verð bara að sætta mig við það) en fer sennilega í vinnuna á morgun.
Þetta var update af heilsunni minni...

In other news:

Reynir átti afmæli síðustu helgi og það var, eins og ég vil kalla það, annað "Geek meet" (basically fullt af skemmtilegu fólki að spila tölvuleiki og syngja í SingStar og hlusta á góða tónlist) eins og helgina þar áður. Rosa gaman Allir sem einhverju máli skipta kíktu og mér fannst kvöldið alveg geggjað!
Fór svo í sextugsafmæli hjá einhverjum frænda mínum sem ég hitti aldrei og veit bara að hann heitir Stjáni af því að mamma sagði mér það fyrir nokkrum dögum síðan Ég þoli ekki svona samkomur, en ég fékk þó allavega að hitta alla EKTA ættingja mína... þessa sem ég er actually í einhverju sambandi við og þekki
Á sunnudaginn skutlaði mamma mér heim, ég keypti mér nýjan síma.

Þessa helgi gerði ég nú ekki margt.
Á föstudaginn var nokkurskonar stelpuhittingur, en það reyndust bara vera ég og Hildur mestallan tíman. Guðrúnirnar kíktu stutt, en fóru svo að horfa á vídjó. Helga og Sonja komu um...uhh..maniggi...9 leitið? og voru til um 12/1. Reynir kíkti til okkar um kvöldið, því hann var farinn að sakna mín þessi engill Heyrði hann spila á gítar í fyrsta skipti, he's got the skillz! Ég hvet þig í að halda áfram að spila dúlli;*
Það var 17. júní á laugardaginn og honum eyddi ég með Hildi og Reyni. Við borðuðum á Shalimar (nammmm!!! *slef*) og fórum svo heim til Reynis að LAN-a Warcraft III: Frosen Throne og Quake III, borðuðum hangiket og héldum svo áfram. Fórum í ísbíltúr þegar við skutluðum Hildi heim. Vel heppnaður dagur if you'd ask me
Á sunnudgainn var ég AFTUR með Hildi og Reyni. Í þetta sinn horfðum við á Firefly og átum snakk allan daginn, og popp með chop-sticks:D!!! Kvöldinu tókum við Reynir svo bara rólega í tölvunni og að lesa ( ég: The rule of four (Belladonnaskjalið) Reynir: Eragon).

Í dag er ég svo bara í veikindaleyfi. Er búin að vera að spila Warcraft III síðan klukkan 7 í morgun enda búin með helling Skemmti mér konunglega. Skrapp reyndar í apótekið að kaupa pilluna. Þó svo maður sé veikur og "má ekki" fara út, þá held ég maður geri nú undantekningu í svona tilviki, ekki satt?

Farin að leika

Eftirs vona fimm mínútur þá er ég að fara að leggja í hann upp á Snæfellsnes í stórafmæli hjá einhverjum ættingja sem ég þekki ekki rassgat, veit ekkert hvað hann/hún/það er að verða gamall/gömul/gamalt og mér gæti ekki verið meira sama! Eina ástæðan fyrir því að ég er að fara, og mamma held ég meira að segja líka, er að hitta ömmu og afa, foreldra mömmu minnar. Ég hitti þau svo sjaldan að ef mér býðst tækifæri til þess gríp ég það að sjálfsögðu, svo ekki sé minnst á samviskubitið sem ég mundi fá ef ég gerði það ekki

Vildi samt óska að þau hefðu bara getað kíkt í heimsókn til mín, ég nenni ekki að hitta ættina mína. Síðast þegar það gerðist var fyrir svona 5 árum og það er allt of stutt síðan! Ég man ekkert hvernig þetta fólk er, en ef það er eitthvað eins skrítið og mig minnir...shite! Þau eru samt örugglega alveg yndisleg, ég hef bara ekki nennt að kynnast þeim neitt. Er það óvenjulegt?

Ég hefði svo miklu frekar viljað vera bara heima að dúllast eitthvað með Reyni í allan dag...en bara af því þetta eru nú amma og afi, þau eru svo yndisleg Svo má náttúrulega ekki gleyma Diddu, Gumma og Bróa og co.

Jæja, farin að hafa mig til...tekur 1 mínútu.

Það er geðveikt skrítið að vera vaknaður svona snemma! Ég á að mæta í vinnuna klukkan 07:20 og fæ far með vinnufélaga mínum, Atla, sem býr í sömu götu, húsi 93 minnir mig meira að segja Við leggjum af stað eftir 10 mínútur (06:45) af því hann þarf að mæta aðeins fyr, en ég hefði hvort sem er þurft að taka strætó klukkan 06:49 svo að það breytir engu. Nema því að ég held að strætó byrji ekkert að ganga fyrr en 7

Þetta var geðveikt skemmtileg, en svefnlaus, helgi Á föstudaginn hitti ég stelpurnar, as most of you who read my blog should know og þær fóru "seint" heim og ég sofnaði um 2-3 leitið. Vaknaði svo klukkan 10 á laugardagsmorguninn og fór í ræktina með Reyni og hékk með honum allan daginn, fór svo í vinnuna frá 19:10 - 23:40 og svo á NASA þar sem við (ég, Reynir og Hörður) horfðum á tónleika með Hjálmum. Eða já... ég og Hörður horfðum, Reynir virtist sofa Eftir það fórum við á klassískan Hlölla og svo í Skutluna heim Á sunnudaginn vaknaði ég svo klukkan 9, eftir 4 og hálfs tíma svefn og fór til mömmu, svo í "geek-meet" hjá Reyni um kvöldið MEGASTUÐ! Hitti svo stelpurnar, -Sonja, á mánudaginn og svo vinnan hress klukkan 07:20 á þriðjudegi

...og það er mjög skrítið.
Það er svo æðislegt að vera komin heim! Sofa í sínu eigin rúmi, borða morgunmat í eigin eldhúsi og fara í sturtu í eigin baði! Og svo á ég líka iPod *ógeðslega ánægð manneskja* JIBBÍ!
Það er samt líka svo leiðinlegt að vera komin heim! Ekkert meira droll og gera ekki neitt af viti, ekki meira að eyða peningum í hluti sem mann langar í og svo þarf maður að fara að vinna
Ég hringdi í vinnuna áðan og talaði við Atla minnir mig að hann heiti. Hann býr víst svona 3 húsum frá mér svo að ég fæ far hjá honum á morgnana gaman gaman. En samt bara aðra hverja viku víst en hinar tek ég strætó Er samt eiginlega farin að hlakka til að vinna. Langar svo að vera úti!
Ég held að þessi ferð hafi bara haft mjög góð áhrif á mig, og okkur báðar bara ertu ekki sammála Hildur? ("Hello girl" )
*siiigh* Lífið!

Can you believe it?   Við erum að fara til Alicante ég og Hildur!

Takk Hildur fyrir að hafa viljað koma með mér:** Ég veit ekki hvað ég hefði gert annars!

Ég er pretty much ennþá í ástarsorg, en ég er hætt að væla yfir honum, ég nenni því ekki lengur. Kemur samt í ljós hversu vel ég næ að halda aftur af tárunum ef ég hitti hann í ræktinni eða eitthvað....besides, ég þarf að skila til hans tölvuleikjum sem hann á og svo er hann líka ennþá með heyrnatólin mín! That bastard! (nei grín)

Það er opið hús í húsinu mínu í dag, ætla að halda mig fjarri... Fara á rúntinn í strætó or sum... *shrugs*

bless

Dagarnir eru góðir En kvöldin eru hörmuleg!

Í gærkvöldi þá fékk ég tilfinningu eins og einhver væri að halda utan um hjartað á mér og kreista það, lungun á mér voru svona líka svo að mér leið eins og ég væri að kafna! Mamma knúsaði mig á meðan ég grét og mér leið betur eftir á. Svo lagðist ég upp í rúm og ætlaði að fara að sofa, sofnaði ekki fyrr en um 2 tímum seinna Ég fylltist þvingandi þrá í hann! Var að springa! Það hélt fyrir mér vöku í tvo klukkutíma og ég þurfti að halda aftur af mér við að standa ekki upp og senda honum sms. I am so pathetic! Ég hugsa ENDALAUST um hann, en það verður ekki sárt fyrr en á tímum eins og þegar ég er að fara að sofa. Þá átta ég mig á því að hann mun aldrei aftur knúsa mig í svefn, eða róta vandræðalega í hárinu á mér eða strjúka yfir hliðina á andlitinu á mér með þeim afleiðingum að ég heyri ekkert hvað hann er að segja við mig því að strokuhljóðin yfir eyrunum á mér drepa allt hljóð. Það er ömurlegt
Ég mun aldrei aftur sjá þennan kynþokkafulla og fullomna líkama og mun aldrei getað strokið hann aftur! Ég sakna hans svo rosalega!

Ætli ég hafi verið of upptekin við að vera kærstan hans til að muna eftir að vera vinkona hans?
Ég held það. Ég sveif bara um á bleika skýinu mínu, yfir mig hamingjusöm yfir að eiga yndislegan kærasta, svo að ég gleymdi að grundvöllurinn af því að vera í sambandi er að geta verið vinir. Ég gleymdi þeim part algjörlega, and that makes me so sad!
Við vorum alltaf að þræta og aldrei sammála um neitt, alltaf eitthvað að, hvernig gat ég þá elskað hann svona mikið? Af hverju ætli maður drukni svona í ástinni að maður tekur ekki eftir því að sambandið er í hönk? Ég tók að vísu eftir því, og í rauninni má segja að ég vissi alveg að við gætum aldrei gengið, en ég vildi bara ekki viðurkenna það. Fuck it ég vil ekki ennþá viðurkenna það!
Ég er komin yfir það að gráta, þar sem ég er búin að vera meira og minna grátandi yfir þessum yfirvofandi sambandsslitum í tvær vikur. En samt get ég ekki haldið aftur að tárunum þegar ég tala við hann. Sérstaklega ekki ef hann spyr hvernig mér líður eða hvort það sé í lagi með mig.
Af hverju get ég ekki bara fundið einhvern strák sem ég get actually elskað og haldið í? Hvað er ég að gera vitlaust? Hingað til hafa allir mennirnir í lífi mínu farið frá mér, nema að sjálfsögðu afar og pabbi. Eyþór, besti vinur minn til MARGRA ára hætti bara allt í einu að tala við mig og ég hef ekki heyrt í honum í óralangan tíma. Alli, ég var rétt að byrja að venjast tilfinningunni að hafa einhvern hjá mér og þá segir hann mér upp. Reynir, ég elskaði hann í svo mikilli blindni að ég tók ekki eftir að ég var sú eina með þær tilfinningar (ókei ég laug áðan, ég er byrjuð að gráta aftur)
Eru örlög mín bara að vera ein?
Ég veit ég veit, ég fékk þó allavega þennan tíma með þeim, en samt! Af hverju get ég ekki bara fengið að vera hamingjusöm?
Þetta er ömurlegt!
Hvernig er hægt að vera svona heimskur!? Að leyfa sér að týnast í hamingju! Lífið er of grimmilegt fyrir hamingjuna til að endast! Af hverju áttaði ég mig ekki á því fyrr? Af hverju þarf maður að gjalda svona harkalega fyrir það eitt hafa verið hamingjusamur?
Ég veit ég veit, maður getur ekki ALLTAF verið hamingjusamur! En ég er ekki að meina finna mér kærasta, verða ástfangin og svo aldrei neitt vesen. Það væri bara leiðinlegt. Ég er að meina finna mér einhvern, verða ástfangin og vera nógu fokking þroskuð (við bæði) til að takast á við vandamálin saman!
Ég held í alvöru að mér hafi aldrei liðið svona illa á ævi minni! Er með risa-stórann kökk í hálsinum sem ég get ekki kyngt, tár í augunum sem ég get ekki deplað í burtu því þá opnast flóðgáttir sem flæða húsið algjörlega, hef enga matarlyst og það eina sem mig langar er að hafa ástina mína hjá mér að knúsa mig. En svo átta ég mig á því að ég hef enga ást til að knúsa mig og kúra hjá mér og þá líður mér ennþá verr! Ég þarf að bíta mig í handabökin til þess að taka ekki upp gemsann og hringja í hann til að segja hvað ég elska hanna mikið! En ég veit að það hefur ekkert upp á sig nema leiðindi og fleiri tár
Ég hata ástina, hún endar alltaf illa...